လိုင်းသွင်းခံရသူကလေး

 လိုင်းသွင်းခံရသူကလေး(စ/ဆုံး)

“ပြွတ်ပြွတ်–အား–ပြွတ်ဗြစ်ဒုတ်–အမလေး ကိုရယ်–အင့်–အား–ကောင်းလိုက်တာ–အ–အ–“ “ကိုလည်း ကောင်းနေပြီ–ပြီးတော့ မယ်” အထည်ချုပ်သမလေး ဟေမာကျော်တယောက် ချစ်သူမင်းမောင်၏ရင်ခွင်အောက်မှာ ပက်လက်လှန် ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကား ပေးထားပြီး အလိုးခံရင်း အရသာတွေ့နေသည်။နယ်မှလာကာ အဆောင်မှာနေပြီး အထည်ချုပ်စက်ရုံဆင်းနေသောဟေမာ ကျော်သည် ငယ်ရွယ်သူတို့သဘာဝချစ်သူထားမိရာမှ ချစ်သက်တမ်းတလကျော်ကျော်လောက်မှာပင် ပါကင်အဖွင့်ခံခဲ့ရသည်။ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်ပြီးစ ခန္ဓာကိုယ်ဖွံ့ထွားတောင့်တင်းသော်လည်း အပျိုစစ်စစ်လေးမို့ မင်းမောင်၏ ငါးလက်မခန့်သာရှိသော လီးဒဏ်ကိုပင် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့်ခံခဲ့ရသည်။အခုတော့ ၂ လအတွင်းမှာ ဆယ်ကြိမ်ခန့်အလိုးခံပြီးချိန်မှာတော့ လီးအရသာကို သိနေပေပြီ။

စက်ရုံဟောင်းကြီးတစ်ခု၏ဘေး ချုံကွယ်အမှောင်ရိပ်က မြက်ခင်းပြင်မှာ အလိုးခံရင်း အရှိန်တက်လာခိုက် ပြီးကာနီးပြီဖြစ်သော မင်းမောင်က တရစပ်လိုးလေတော့သည်။ထိုအခိုက်မှာပင် သူမတို့နှစ်ဦးအပေါ် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးရောင်များဖြာကျလာသည်။မျက် စေ့လေးမှိတ်ပြီးအလိုးခံနေသော ဟေမာကျော်ကမသိ။မင်းမောင်ကသိသော်လည်း အလိုးကိုမရပ်ပဲ ဆက်လိုးနေသည်။ “ဟေမာ– ကိုလိုးတာ အလိုးခံလ်ု့ကောင်းလားဟင်” “ကောင်းတယ်ကိုရယ် အရမ်းကောင်းတယ်– လိုး–အ–လိုးစမ်းပါကိုရယ်–အားရပါးရ လိုးစမ်းပါ-ဟင်–ဟင်–အို–ကို–လွှတ်–လွှတ်တော့-လူ–လူ” မျက်လုံးလေးဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ ဓါတ်မီးရောင်များကိုမြင်လိုက်ရသော ဟေမာကျော်က အလန့်တကြားထဖို့ပြင်သော်လည်း မင်းမောင်က မလွှတ်ပဲအတင်းဖက်၍ချုပ်ထားပြီး အချက်နှစ်ဆယ်ခန့်ထပ် ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီးမှ ဟေမာကျော်၏စောက်ဖုတ်ထဲကို လရေတွေပန်းထည့်လိုက်သည်။

လူချင်းကွာသွားသည်နင့် ဟေမာကျော်က ခေါင်းမမော့ရဲပဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုအတင်းပြန်ဝတ် ခါးအထိလှန်တင်ထားသောစကပ်လေးကိုပြန်ဆွဲဖုံးဖြင့် အလုပ်များနေ ခိုက်မှာ သူမလှုပ်ရှားမှုတွေအားလုံးက ဓါတ်မီးရောင်များဖြာကျလာစဉ်ကတည်းက ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းအတင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ သူမလူးလဲထပြီးမတ်တပ်ရပ်တော့မှ ဓါတ်မီးရောင်များပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှစ်ယောက်သား ဓါးဖြင့်အထောက်ခံလိုက်ရသည်။

“ဟိုကောင်–ရုတ်ရုတ်မလုပ်နဲ့နော် နှစ်ယောက်လုံးအသက်ပျောက်သွားမယ်” “မလုပ်ကြပါနဲ့ရှင်–မလုပ်ကြပါနဲ့–ညီမတို့လူကောင်း တွေပါ ညီမတို့ကိုပြန်လွှတ်ပေးပါနော်” “ကောင်မ–နင့်ပါးစပ်ပိတ်ထားအသံထွက်တာနဲဓါးစာမိမယ်” ဟေမာကျော်ခမျာ ကြောက် စိတ်ကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ မျက်ရည်တွေကျလာသည်။သူမ၏မျက်စေ့နှင့်ပါးစပ်ကို အဝတ်စည်းခံလိုက်ရပြီး “ဟေ့ ကောင်တွေ–ဒီကောင့်ကိုပါအဝတ်စည်းလိုက်”ဟူသောပြောသံကြားလိုက်ရပြီး “အသက်မသေချင်ရင် ကောင်းကောင်းလိုက်ခဲ့”ဟု ဆိုကာ ဆွဲခေါ်ရာသို့ လိုက်လာခဲ့ရသောဟေမာကျော်ခမျာ သူမလိုမျက်စေ့အဝတ်စည်းမခံရပဲ စီးကရက်သောက်လာသောမင်း မောင်ကိုမြင်ခွင့်မရရှာ။ကြံရာပါများ၏လက်တွင်းသို့ ကျဆင်းသွားရပြီဖြစ်ကြောင်းလည်း သူမကိုယ်သူမ မရိပ်မိသေး။

စက်ရုံ ဟောင်းကြီး၏ခြံစည်းရိုး ဘေးတံခါးကိုဖွင့်ကာ ခြံထဲမှာ ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာအောင် ဟိုဒီလှည့်ပတ်လျှောက်ခေါ်သွားနေစဉ် မင်းမောင် ကတော့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားရာ အခန်းထဲရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ထို့နောက်မှ ဟေမာကျော်ကို ထိုအခန်းထဲခေါ်လာပြီး မင်း မောင်၏လက်နစ်ဘက်ကိုကြိုးတုပ်ပြီးမှ ဟေမာကျော်ကိုစည်းထားသောအဝတ်များဖြည်ပေးလိုက်သည်။မီးရောင်တွေထိန်နေ သောအခန်းထဲမှာ ဟေမာကျော်ရုတ်တရက်ဘာမှမမြင်ရပဲ မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ပြီးမှ ကြည့်လိုက်သောအခါ ချစ်သူမင်းမောင်မှာ အခန်းထောင့်တွင် ကြိုးတုပ်လျက်သားဖြင့်ထိုင်နေပြီး မြန်မာနှစ်ယောက် ကုလားတစ်ယောက်တို့ကိုတွေ့လိုက် ရသည်။နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်အရွယ်ကွပ်ပျစ်ကြီးတစ်လုံးကိုလည်းတွေ့ရသည်။သူမဘာဖြစ်တော့မည် ဘယ်လိုတွေကြုံရတော့ မည်ဆိုတာသိလိုက်ပြီမို့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာနှင့်ပင် သူမတို့ကိုပြန်လွှတ်ပေးဖို့တောင်းပန်ရင်း ကွပ်ပျစ်ကြီးဆီကို ဆွဲခေါ်ခံလိုက် ရသည်။

“မလုပ်ကြပါနဲ့အကိုတို့ရယ် ညီမတောင်းပန်ပါတယ်လအဟင့်ဟင့် ညီမမိန်းမကောင်းပါရှင် မလုပ်ကြပါနဲ့ အီးဟီးဟီး” “မိန်းမ ကောင်းလေးမို့လိုးချင်တာဟ” “အို” “ငါတို့လိုးတာ အေးအေးဆေးဆေးအလိုးမခံရင် ဟောဒီမှာနင်တို့နှစ်ယောက်လိုးနေတဲ့ပုံတွေ နင်တို့စက်ရုံရှေ့မှာ သွားဖြန့်ပစ်လိုက်ရမလား” ဟေမာကျော် ရှက်စိတ်တွေနှင့်အတူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားရသည်။

“အဲ့လို–အဟင့်ဟင့်–အဲ့လိုတော့မလုပ်ကြပါနဲ့–အို—အို –လွှတ်–လွှတ်ပါရှင်–နှမချင်းစာနာကြပါအကိုတို့ရယ်–အို–“ သူမ တောင်းပန်သော်လည်း ယောက်ျားသုံးယောက်၏ဝိုင်းဝန်းချုပ်နှောင်ဆွဲခေါ်ခြင်းကိုမရုန်းကန်နိုင်တော့ပဲ ကွပ်ပျစ်ကြီးပေါ်မှာ ပက်လက်ကလေးဖြစ်သွားရသည်။နှစ်ယောက်က သူမလက်နှစ်ဘက်ကိုဖိထားပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ဟေမာကျော်၏ခါးမှစကဒ် လေးကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ခြေနှစ်ချောင်းရမ်းခါရုံမှလွဲ၍ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပဲ ထမီဆွဲချွတ်ခံလိုက်ရသည်။သူမကို ဝိုင်းလိုးကြ တော့မည်ဟူသောအသိက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ ရှက်စိတ်တွေပါဝင်လာသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပြီ။ ပြည့်တင်းသောပေါင်တံရှည်ကြီးများအတိုင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးက လျှောကျသွားပြန်ခြေပြီ။ဖောင်းမို့စေ့ကပ်ပြီး အမွေးပါးပါးလေးဖုံးလွှမ်းနေသောစောက်ဖုတ်ကြီးကိုမြင်တွေ့သွားကြတော့ သူတို့လက်တွေပို၍သန်မာလာကြသည်။

မင်းမောင်နှင့် သူတို့သုံးယောက်က မိမိတို့ဖန်၍ရလာသောကောင်မလေးတွေကို ဒီလိုပင်ဝိုင်းဝန်းဖျက်ဆီးနေကြသော လူယုတ်မာတွေဖြစ်သည်။ဒီ ကွပ်ပျစ်ကြီးပေါ်မှာ မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဘဝပျက်ခဲ့ရသောမိန်းမကောင်းလေးတွေမနည်းတော့ပြီ။ဘဂျမ်းက သူ့ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်အစားတွေအကုန်ချွတ်လိုက်သည်။ပြီးခဲ့သည့်လတုန်းက သူ့ကောင်မလေး ယုယုနွယ်ကို ဝိုင်း၍အမဲဖျက်ခဲ့ကြသည်မို့ ယခု အသစ်တယောက်ကို သူအရင်လိုးခွင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။နောက်အသစ်တယောက်ဆိုလျင်တော့ မင်းမောင်က စလိုးခွင့်ရမည်။ဒါက သူတို့သဘောတူပြီးသား။ဘဂျမ်း၏ပေါင်ကြားမှ ထောင်မတ်နေသောလီးချောင်းကြီးကိုမြင်လိုက်ရသော ဟေမာကျော်ခမျာ ရင်ထဲ မှာ ဒိန်းကနဲပင်ဖြစ်သွားရသည်။အရှည်က ခုနစ်လက်မနီးပါးရှိပြီး သူမလက်ကောက်ဝတ်ခန့်တုတ်သည့်လီးချောင်းကြီးဖြင့်သူမ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးသွင်းခံရပေတော့မည်။

“လက်တွေချုပ်ထားတာလွှတ်ပေးလိုက်ပါကွာ–မုဒိမ်းကျင့်သလိုတော့မလိုးချင်ပါဘူး–ကဲ–အလိုးခံဖို့နင်သဘောမတူရင် အဝတ် တွေပြန်ဝတ်ပြီး ထွက်သွားလို့ရတယ်နော်–ဘယ်လိုလဲ” ရှေ့တိုးထမ်းပိုး နောက်ဆုတ်လှည်းတုတ်ဖြစ်နေသောဟေမာကျော်ခမျာ မျက်ရည်များစီးကျလာရုံကလွဲ၍ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းနေသောပေါင်ကြီးနစ်လုံးကိုစေ့ကာ မျက်နှာကို လက်ဝါးကလေးဖြင့်အုပ်၍ ငိုရှိုက်နေရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။

“ကဲ–အလိုးခံဖို့သဘောတူတယ်ဆိုရင် ငါတက်လိုးတော့မယ်နော်” ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသော တစ်တစ်ခွခွစကားလုံးများသည် ဟေမာကျော်၏နားအတွင်းသို့ သံရည်ပူများစီးဝင်လာသလိုပင်။ဘဂျမ်းက ဟေမာကျော်၏အကျႌလေးကိုပါဆွဲချွတ်သည်။သူတို့ အလိုကျလိုက်လျောရတော့မည်မို့ အချွတ်ခံလိုက်ရသည်။သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝတ်လစ်စားလစ်မြင်သွားကြချေပြီ။ရှက်လွန်းလှ သော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်။နို့အုံကြီးတွေကို စပြီးအနယ်ခံလိုက်ရတော့ ဟေမာကျော် တွန့်လိမ်သွားရသည်။ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်နယ်ချေမွပြီးမှ ဟေမာကျော်၏ဖြူဖွေးပြည့်တင်းသောပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားကာ စောက်ဖုတ်ကိုလီးဖြင့်တေ့လိုက်ရာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်လေးတဆတ်ဆတ်တုန်လာသည်။သူမအလိုးခံရပေတော့မည်ဟူသောအတွေးမဆုံးခင် ဘဂျမ်း၏လီးကြီးက ဟေမာ ကျော်၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ဝင်လာချေပြီ။

“ဗြစ်-;အ-ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ်–အားအား–ဗြစ်ပြွတ်ပြွတ်ဗြစ်–အား–သေပါပြီ–နာတယ်–အရမ်းနာတယ်–အဟင့်ဟင့်–ဖြေးဖြေးသွင်းပါ ရှင်–သေပြီ–အား” သူမစကားကိုဂရုမစိုက်ပဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းထိုးသွင်းပစ်လိုက်သည်။ကျဉ်းမြောင်းနေဆဲစောက်ဖုတ်က လီး အသွင်းကြမ်းတာကိုမခံနိုင်။ကွဲထွက်လုမတတ်တင်းကျပ်နေသည်။စောက်ဖုတ်ထဲလီးတဆုံးသွင်းပြီးသည်နှင့် ဘဂျမ်းက အနားပင်မ ပေးတော့ပဲ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုစုံကိုင်ကာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။လီးဒစ်ကြီးကျန်ရုံမျှအထိ ဆွဲထုတ်ကာ အရှိန်ဖြင့်ပြန် ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးတွေကို ပွတ်တိုက်ကာ ပြွတ်ကနဲ အရှိန်ဖြင့်ဆောင့်ဝင်လာသောလီးချောင်း ကြီးသည် သားအိမ်ကို ဒုတ်ကနဲ ပစ်ဆောင့်ထည့်လိုက်၍အောင့်သွားပြီး ဟေမာကျော်ခမျာ အင့်ကနဲပင် ငြီးလိုက်မိသည်။မေး ကလေးမော့ ရင်ကလေးကော့သွားသောဟေမာကျော်ကိုကြည့်ကာ ဘဂျမ်းကပို၍ရမ္မက်ထန်လာပြီး ဆက်တိုက်ပင် ဆောင့်ဆောင့် လိုးလေတော့သည်။

ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ဟေမာကျော်ကိုလိုးဖို့လီးတပြင်ပြင်နှင့်အသင့်ဖြစ်နေကြပြီမို့ ဘဂျမ်းက အချိန်မဆွဲပဲ အားရပါးရလိုး နေသည်။ “ဘွတ်ပြွတ်ဒုတ်–အား–အင့်–ဗြစ်ဒုတ်–အားသေပါပြီ–အင့် ဖြေးဖြေး–ပြွတ်ပြွတ်ဗြစ်–အား–အား” ကြီးထွား ရှည်လျားသောလီးချောင်းကြီးဖြင့် အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးနေလေရာ မတတ်သာ၍လိုက်လျောကာ အလိုးခံနေရခြင်းဖြစ် သော်လည်း စောက်ဖုတ်ကတော့ သူ့သဘာဝအတိုင်း အရသာတွေ့နေသည်။ခုနက မင်းမောင်နှင့်အလိုးခံစဉ်တုန်းက မပြီးသေးသော အရသာက အရှိန်ပြန်တက်လာသည်။လီးကြီးကြီးဖြင့်အလိုးကြမ်းတာက အရသာပိုရှိကြောင်းသူမသိလာသည်။စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ခံစားနေရသောအရသာက တကိုယ်လုံးသို့ပျံ့နှံ့သွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီး ဟေမာကျော်စောက်ရည်တွေပန်းထွက်ကာ ပြီးသွားခိုက် မှာပင် ဘဂျမ်းကလည်း စိတ်ရှိလက်ရှိလိုးရင်း ဟေမာကျော့်စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ လရေတွေပန်းထည့်လိုက်လေသည်။

လီးကျွတ် ထွက်သွားပြီးနောက် အာသာလည်းပြေ ဆန္ဒလည်းပြည့်သွားပြီဖြစ်သောဟေမာကျော်ခမျာ ဝမ်းနည်းစိတ် ရှက်စိတ်တွေဝင်လာပြန် တော့သည်။ထိုအခိုက်မှာပင် သူမခန္ဓာကိုပေါ် နောက်တယောက်က တက်ခွလာပြန်သည်။သုက်ရည်တွေရွှဲနေသောစောက်ဖုတ်ထဲကို မင်းဒင်၏လီးချောင်းကြီး ထိုးသွင်းပြန်ချေပြီ။ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးစေ့ထားတာကို တက်ခွပြီးမရမကထိုးသွင်းခံလိုက်ရတော့ စောက် ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကွဲမတတ်ခံစားလိုင်ရသည်။ဘဂျမ်း၏လီးလောက်မတုတ်သော်လည်း စူးကနဲခံစားလိုက်ရတာ ဘာကြောင့် မှန်းမသိ။လီးအသွင်းအထုတ်တိုင်းမှာ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေကို ပွတ်တိုက်ကြိတ်ခြေနေမှုက နားထဲမှာ တထစ်ထစ်တဗြစ်ဗြ စ်နဲ့ကြားနေရသည်ဟုထင်မိသည်။ရမ္မက်စိတ်အရှိန်ကျသွားပြီမို့ အရသာမရှိပဲ နာကျင်မှုကိုသာခံစားရသဖြင့် ဟေမာကျော်ငြီးငြူ ရှိုက်ငိုရင်း အလိုးခံနေရသည်။မင်းဒင်လိုးတာကို အလိုးခံပေးနေရင်း ထူးဆန်းသောအထိအတွေ့နောက်ကို စောက်ဖုတ်ကလိုက်ပါ လာမိစဉ်

“အား–အား–ကောင်းလိုက်တဲ့စောက်ဖုတ်ကြီး-အား” ဟု အော်ဟစ်ရင်း မင်းဒင်က ကြမ်းတမ်းစွာဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ကာ လ ရေတွေပန်းထည့်လိုက်ပြန်သည်။မင်းဒင်ဆင်းသွားတော့ ဟေမာကျော်ခမျာ ဆံ့တငံ့ငံ့ဖြင့် ဟာတာတာဖြစ်နေခိုက် မာမွတ်က ဟေမာကျော်၏ခြေသလုံးလေးတွေကို သူ့ပုခုန်းနှစ်ဘက်ပေါ်ထမ်းတင်လိုက်ပြီး ဒစ်ကြီးပြဲလန်နေသည့်လီးမဲမဲတုတ်တုတ်ကြီးကို ဟေမာကျော်၏စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးထဲထိုးသွင်းလိုက်ပြန်ရာ “အမလေး–အားအား–အီး–အင့်အင့်” ကုလားတစ် ယောက်က တက်လိုးတာကိုခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှမထင်ခဲ့သောဟေမာကျော်တယောက် ကုလားလီးကြီး၏အလိုးကို ခံရ လေတော့သည်။သို့သော် မင်းဒင်နှင့်မပြီးခဲ့သောရမ္မက်စိတ်အရှိန်ကြောင့် ကုလားလီးရယ်ဘာရယ်စဉ်းစားမနေအား။စောက်ဖုတ်နှင့် လီးပွတ်တိုက်ဝင်ထွက်နေတာကိုသာ အာရုံရောက်သွားပြန်သည်။မာမွတ်နှင့်သူမ လိုးနေခိုက်မှာ မင်းဒင်က ဟေမာကျော်၏ဖုန်းကို ဖွင့်ကာ ဖုန်းနံပါတ်အချို့ကိုကူးယူနေသည်။

ဖေဖေ–09——–lမေမေ–09———–ဟူသောဖုန်းနံပါတ်တွေလည်းပါသွားသည်။မာမွ တ်လိုးတာကိုအလိုးခံရင်း ဟေမာကျော်နောက်တချီထပ်ပြီးသွားသော်လည်း မာမွတ်ကမပြီးသေးပဲဆက်လိုးနေပြန်သည်။မာမွတ်လ ရေတွေ သူမစောက်ဖုတ်ထဲဝင်သွားပြီး လူချက်းကွာသွားသည်နှင့် ဘဂျမ်းက နောက်တကြိမ်တက်လိုးပြန်သည်။ဘဂျမ်းပြီးတော့ မင်းဒင်lမင်းဒင်ပြီးပြန်တော့ မာမွတ်lသူတို့သုံးယောက်၏ခြောက်ချီဆက်တိုက်မညှာမတာလိုးတာကိုခံလိုက်ရသောဟေမာကျော် ခမျာ ဘေးတစောင်းကွေးကွေးလေးလှဲကာ တအိအိငိုရှိုက်နေမိသည်။စောက်ဖုတ်မှာလည်း လီးဒဏ်တွေကြောင့်ကြိမ်းစပ်နေသလို နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာလည်း အကိုင်ခံရ အနယ်ခံရလွန်းသဖြင့်နီရဲကာ ပူထူနေလေပြီ။လူလည်းတကိုယ်လုံးကိုင်ရိုက်ထားသလိုဖြစ်ကာ မ လှုပ်နိုင်တော့ပြီ။ယောက်ျားလေးယောက်ဘက်ကို ကျောပေးကာ တစောင်းကွေးကွေးလေးလှဲနေခြင်းကြောင့် ဝိုင်းစက်ဖွံ့ထွားတင်း ကားနေသောတင်ပါးကြီးများ၏တပ်မက်ဖွယ်အလှကြောင့် မင်းမောင်အလှည့်ကျလာသည်။

သူတို့အချင်းချင်းမျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး နောက် မင်းဒင်က ဓါးမြှောင်ကိုင်ကာ ဟေမာကျော်၏မျက်နှာကိုချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး “ဟိုကောင်–ဒီကိုလာစမ်း–မင်းကောင်မလေးကို ဖင်လိုးစမ်း–ဖင်မလိုးရင် မင်းကောင်မလေးမျက်နှာကိုဓါးစာကျွေးလိုက်မယ်နော်” “ဟာဗျာ-ခင်ဗျားတို့လုပ်ချင်ရာလုပ်ပြီးပြီပဲ– ကြေနပ်ပါတော့ဗျာ–ကျွန်တော်တို့ပြန်ပါရစေ” “ဒီကောင်စောက်စကားများနေပြန်ပါပြီ” ပြောရင်းနှင့် မင်းဒင်လက်တဖက်က ဟေမာကျော်၏ပေါင်ကြားထဲသို့ဝင်လာပြီး စောက်မွေးလေးငါးပင်ခန့် ဆတ်ကနဲဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။စူးကနဲနာကျင်မှုကြောင့်ဟေမာ ကျော် အော်သံလေးထွက်လာသည်။

စောက်မွေးကိုနှုတ်မှတော့ မနာပဲနေပါ့မလား။သုံးလေးကြိမ်ခန့်ဆက်တိုက်အနှုတ်ခံလိုက်ရပြီး သည့်နောက်မှာတော့ ဟေမာကျော်မခံနိုင်တော့ပြီမို့ “ကို—လာပါတော့ကိုရယ်–ဟေမာနာလှပြီ–အား-*တော်ပါတော့–လုပ်ပြပါ့ မယ်ရှင်—အား–လာပါတော့ကိုရယ်–အ” ဒီတော့မှမင်းမောင်က “ဟေ့လူတွေ –တော်တော့ဗျာ–ခင်ဗျားတို့ပြောသလိုလုပ်ပေး မယ်” “ဒီလိုမှပေါ့ကွ–ကဲ ဒီကောင့်ကိုကြိုးဖြည်ပေးလိုက်ကွာ” ထို့နောက်တော့ မလှုပ်နိုင်တော့ပြီဖြစ်သောဟေမာကျော်ခမျာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝမ်းလျားမှောက်ပေးလိုက်ရတာကိုလည်း အလိုက်သင့်ပါသွားရသည်။သူမတင်ပါးကြီးတွေအပေါ် မင်းမောင်က တက် ခွလိုက်ပြီး စွင့်ကားနေသောတင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကို လက်ဝါးဖြင့်အုပ်ကိုင်ပြီးဖင်ကိုဖြဲလိုက်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲမှပြန်စီးကျလာသော သုက်ရည်တွေဖြင့်စိုရွှဲနေသည့် စအိုဝလေးကို လီးဒစ်ကြီးဖြင့်တေ့ကာ ဖိသွင်းလိုက်သည်။

“အ–အီးဟီးဟီး–အားအား” ဟေမာကျော်ခမျာ နာသည်ဟုပင်မအော်နိုင်တော့ပဲ ငိုလေတော့သည်။ဖင်ဝမှာ မီးစဖြင့်ထိုးလိုက်သလို ပူကနဲ စူးကနဲခံစားလိုက်ရပြီး ဖင်ထဲကို လီးဒစ်ကြီးဝင်လာသည်။အင်တာနက်က အပြာကားတွေမှာကြည့်ခဲ့ဖူးသော ဖင်လိုး ခြင်းကို လက်တွေ့ခံရလေပြီ။မင်းမောင်က ဝင်သွားသောလီးဒစ်ကြီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်ကာ စအိုဝလေးနှင့် လီးဒစ်ကြီးပေါ်သို့ တံတွေးထွေးချကာ ဖင်ထဲပြန်ထိုးသွင်းလိုက်ပြန်သည်။စီးကနဲ အိကနဲ လီးတဝက်ခန့်ဝင်သွားပြီးနောက် ပြန်မထုတ်တော့ပဲ ဆက်၍ဖိ သွင်းလိုက်ရာ “အီး–အစ်အစ်–အာ့–အီးဟီးဟီး–ဟီး” မချိမဆံ့နာကျင်မှုကြောင့် ဟေမာကျော်ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုလေတော့သည်။ နူးညံ့အိစက်နွေးထွေးကျဉ်းမြောင်းလှသော စအိုလေးထဲကို လီးတချောင်းလုံးတဆုံးသွင်းပြီးနောက် မင်းမောင်က ဟေမာ ကျော်၏တင်ပါးကြီးပေါ်ခွထိုင်ထားရာမှ သူမ၏ကျောပြင်ဖွေးဖွေးလေးပေါ် မှောက်ချလိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကိုလည်း ဆန့် ထုတ်လိုက်သည်။

ထပ်လျက်သားခွမိသွားပြီး ဖင်ထဲမှာလီးချောင်းကြီး တစ်လစ်ကြီးအသွင်းခံထားသဖြင့် နာကျင်မှုနှင့်အတူ နေရ ထိုင်ရခက်နေသောဟေမာကျော်ခမျာ ဝမ်းလျားမှောက်အနေအထားဖြစ်နေသော သူမရင်ပတ်အောက်ကို မင်းမောင်၏လက်နှစ် ဖက်ဝင်လာပြီး နို့တွေကိုဆုပ်နယ်ကာ စ၍လိုးလေတော့သည်။ကျဉ်းမြောင်းကျပ်သိပ်နေသော စအိုလေးကို ပါကင်ဖွင့်ပြီးဖင်လိုးနေ ရသောအရသာကို မင်းမောင်ကနှစ်သက်နေသလောက် ဟေမာကျော်ခမျာမှာတော့ နာတာရော အောင့်တာရော တင်းကျပ်နေတာ ရော ခံစားနေရသဖြင့် ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်ပဲ ငိုရှိုက်နေရလေတော့သည်။စအိုလေးကလည်းကျပ် စိတ်ကလည်းထနေသဖြင့် ကြာ ကြာမထိန်းနိုင်တော့ပဲ ဟေမာကျော်၏ဖင်ထဲသို့လရေတွေပန်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။ဖင်လိုးခံပြီးသွားသော်လည်း ဟေမာ ကျော်မလှုပ်နိုင်သေးပဲ မှောက်လျက်သားလေးဖြင့် တအင်အင်ငြီးငြူနေဆဲ။စအိုထဲမှ ပြန်ထွက်လာသောသုက်ရည်တို့ကလည်း စီး ကျနေဆဲ။ဘဂျမ်း စလိုးကတည်းက ဗီဒီယိုရိုက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ထို့နောက်မှ အားတင်းကာထထိုင်ပြီး အဝတ်တွေပြန်ဝတ်ရ သည်။

ပေကျံနေတာတွေကိုပင် ရေသွားမဆေးနိုင်။ဟေမာကျော်၏ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ပိုက်ဆံတွေကို မင်းဒင်ကယူလိုက်သဖြင့် အဆောင်လခနှင့်ထမင်းဖိုးပေးရမည့်ငွေဖြစ်၍ပြန်ပေးပါရန်တောင်းတော့မှ သူမလက်ထဲငွေတွေထည့်ပေးသည်။ဒါလည်း တမင် လုပ်ခြင်းသာဖြစ်လေရာ သူမကို ပိုက်ဆံပေး၍လိုးခြင်းဖြစ်ကြောင်းအကွက်ဆင်တာကို နောက်မှသိလိုက်ရသည်။မတတ်နိုင်တော့ ပြီ။ထို့နောက်ပိုင်းမှာတော့ တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း ဟေမာကျော်အလိုးသွားခံပေးရတော့သည်။သူတို့က အလကားတော့မလိုးပါ။မုန့်ဖိုးဟု ဆိုကာ ငွေအချို့ကို ပိုက်ဆံအိတ်ထဲထည့်ပေးလိုက်ကြသည်။ဗီဒီယိုလည်းမရိုက်တော့။ဟေမာကျော်လည်း တလမပြည့်မီ အပေါက် စုံ အကုန်အလိုးခံခဲ့ရပြီ။ငါးပတ်မြောက်မှာတော့ သူတို့မလိုးပဲ အသက်လေးဆယ်ခန့်လူတစ်ယောက်နှင့်လွှတ်ပေးသည်။ သူမ၏အရှက်တရားသည် သူတို့လက်ထဲမှာမို့ မငြင်းသာပဲအလိုးခံပေးခဲ့ရသည်။ထိုအခါမျိုးမှာတော့ သူမကိုလည်း မုန့်ဖိုးပိုပေး ပါသည်။နောက်ထပ် နောက်ထပ်တွေလည်း လူသစ်တွေကြုံလာရသည်။မထူးတော့ပြီမို့ ဟေမာကျော်လည်း မထူးဇာတ်ခင်းရင်း ပြည့်တန်ဆာဘဝသို့မသိမသာမှ သိသိသာသာကျရောက်သွားရလေတော့သည်။ (ပြီးပါပြီ)